2011

Hey Allemaal.

Ik heb een tijd helemaal niks meer geschreven. Ik weet ook niet goed waar ik moet beginnen met schrijven. 'T genre "Horror" en "Thriller" is niet zo aan mij besteed. Toch zijn dit de twee woorden die dit jaar het beste omschrijven.

In April besloot mijn vriend, de lieve papa van Naud, uit het leven te stappen. Nu ik dit zo op schrijf rollen de tranen weer over mijn wangen. Iets wat de laatste weken nogal vaak gebeurd. Ik mis Mark dagelijks, en met de kerstdagen in het verschiet wordt dat gemis nog eens extra benadrukt. Ik woon sinds April in bij mijn vader.  Gelukkig was en is Naud te klein om dit alles te beseffen.

Sinds April is mijn leven een chaos. Het leven valt me zwaar. Toch doe ik heel hard mijn best om er wat van te maken. Ik ben druk bezig met sporten, de ene week wat gemotiveerder dan de andere, maar inmiddels toch 14 kilo lichter. En ik ben niet van plan om op te geven. Inmiddels al 2 broekmaten kleiner. Ook hoop ik heel hard op een eigen huisje. Ik zie er aan de ene kant enorm tegenop... het uitpakken van de spullen, alle herinneringen die dat met zich mee zal brengen, de stilte om me heen...
En aan de andere kant wil ik wel heel graag weer een eigen plekje... verder met mijn leven, weer dingen gaan opbouwen, inrichten zoals ik dat wil, weer een thuis creeren.
Want hoewel ik mijn vader en zijn vrouw (stiefmoeder klinkt zo hatelijk, vinden jullie ook niet?) ontzettend dankbaar ben dat ik hier welkom ben, voelt het niet als een thuis.

Het jaar is bijna ten einde...
Een jaar dat de boeken in gaat als een jaar vol met ellende. Een echt HORROR jaar.  Maar ook een jaar waarin ik er achter ben gekomen wie mijn echte vrienden zijn, wie werkelijk om mij geven... ik ben hun dagelijks dankbaar voor de lieve woorden en de steun van de afgelopen maanden.

1 van die vrienden is Tanja. Ze schreef een mooie blog over hoe zij dit jaar beleefd heeft ... zie: http://blondietanja.blogspot.com/2011/12/een-ode-aan.html?spref=tw Mooiere woorden had ze niet over me kunnen schrijven.
Ook voor haar was dit geen mooi jaar, toch stond ze op elk moment voor me klaar.
Tanja: Hopelijk wordt 2012 een mooier jaar voor je! In Maart je eigen huisje, jouw Thuis. Hopelijk een heel erg liefdevol Thuis. Meis, je bent geweldig en hebt een hart van goud. Ik zou je niet meer kunnen missen en ben heel erg blij dat je voor Naud een tante wil zijn.

Dan is er Joris. Hij is er op de moeilijke momenten voor me geweest en daar ben ik hem heel erg dankbaar voor. Ik wens je een mooi 2012 toe!

Verder zijn er nog Laura en Caroline, die mij in de eerste dagen na Marks overlijden gebeld hebben. Twee meiden waar ik eigenlijk niet zo heel veel contact mee heb, maar waarvan ik toch het gevoel heb dat ik er altijd bij terecht kan. Bedankt hier voor!

Caroline liet toevallig een berichtje op mijn facebook achter. Wat had ik graag willen zeggen dat het goed met me ging, helaas zou ik dan heel hard gelogen hebben. Helaas woont ze inmiddels ver weg en kan ik niet zomaar even langs gaan, want wat hebben we elkaar allang niet meer gezien! Dus Caroline, zodra de kans zich voordoet dan kom ik toch even op visite. Ik wens je in ieder geval alvast een heel mooi 2012 toe!

En Laura kreeg het nieuws via Caroline te horen en heeft me gelijk gebeld. Ik kan me niet alles meer herinneren van die eerste maanden, maar ik weet wel dat ze, als ik dat zou willen, langs zou komen en ik altijd kon bellen om te praten of om hulp te vragen.
Laura, heel erg bedankt hiervoor! Ik wens jou, Ernest en jullie mooie dochter Maya een heel mooi 2012 toe!

Er zijn nog een heleboel mensen die mijn leven verlaten hebben en een heleboel mensen die (terug) in mijn leven gekomen zijn.

Voor diegene die mijn leven verlaten hebben: Een heel fijn leven gewenst, hopelijk een leven zonder spijt.

Voor diegene die mijn leven binnengewandeld zijn:
Een heel hartelijk Welkom!
Bedankt voor alle steun!
Hopelijk gaan we nog vele mooie momenten beleven.
Samen...
in een mooi 2012.............
en de daarop volgende jaren.

Liefs, Nicole en Naud